منوی کاربری

ايميل
ايميل
p.sazgar98@gmail.com
دفتر
دفتر
061-35519175
موبایل
موبایل
09165152502
«کیوی» پرنده‌ای بدون بال

«کیوی» پرنده‌ای بدون بال

کیوی پرنده ای بزرگ جثه و قوی است که سری کوچک و پاهایی ضخیم با پنجه هایی قدرتمند دارد.

کیوی پرنده ای بزرگ جثه و قوی است که سری کوچک و پاهایی ضخیم با پنجه هایی قدرتمند دارد. پاها در قسمت عقب بدن قرار گرفته اند که این ویژگی ظاهری غیر جذاب به پرنده می دهد. دم کیوی بسیار بلند و صاف است و پرها به قدری ظریف هستند که به خز شباهت دارند. سبیل هایی بلند و حسی از پایه نوک رشد کرده اند. قد کیوی بالغ از ۲۵ سانتی مترتا بیش از ۴۴ سانتی متر متغیر است و وزن آن از ۳ر۱ کیلوگرم تا ۳ کیلوگرم است. کیوی های خال دار کوچک به ارتفاع ۲۵ و وزن ۳ر۱ کیلوگرم و کیوی های خال دار بزرگ به ارتفاع ۴۴ سانتی متر و وزن ۳ کیلوگرم هستند.
کیوی فقط در یک نقطه از زمین، یعنی نیوزیلند و جزایر اطراف آن زندگی می کند و زیستگاه آن کف جنگل ها است. نیوزیلند ناحیه ای منحصر به فرد است، چون به جز سه گونه خفاش که یکی از آن ها منقرض شده است هیچ پستاندار بومی دیگری ندارد. پرندگان این سرزمین تکامل یافته اند تا مکان های اکولوژیکی متفاوت را که در قسمت های دیگر دنیا توسط پستانداران اشغال شده اند را برای زندگی اشغال کنند.
کیوی ها جای خالی حیوانات شب فعال و حشره خوار مانند جوجه تیغی ها را در نیوزیلند پر می کنند. کیوی با رنگ قهوه ای و براق جانوری است که در شب به فعالیت می پردازد. این پرنده در روز از لانه خود خارج می شود تا دزدکی در زیر بوته ها و درختان کوچک حرکت کند و به دنبال غذا بگردد. این جانور بسیار به بستر جنگل متکی است.
کیوی ها توانایی پرواز کردن را از دست داده اند و حتی اگر تمایل به پرواز هم داشتند بال های آن ها قادر به پرواز نبود، چون شبیه به یک مداد تراشیده شده کوچک یا تکه چوب کوچکی هستند که زیر پرهای شبیه به مو پنهان شده اند. بال های آن ها نه فقط کوچک و بلااستفاده هستند، بلکه میلیون ها سال سازگاری با زندگی روی زمین باعث شده است که کیوی ها بدون اهرم بزرگی باشند که در طول استخوان سینه پرندگان با توانایی پرواز وجود دارد. ماهیچه های بزرگی که پرنده برای پرواز نیاز دارد باید به این استخوان متصل شوند تا پرواز صورت گیرد. به علاوه، از آن جا که کیوی ها دیگر به هوا بلند نمی شوند به مرور زمان استخوان های تو‌خالی و ظریف را که دیگر پرندگان دارند از دست داده اند. استخوان های کیوی ها بزرگ و سنگین هستند و از مغز استخوان پر شده اند.
اگر چه کیوی ها توانایی پرواز کردن را از دست داده اند، در عوض جستجوگرهای قابلی هستند که با مهارت در بستر جنگل غذای خود را پیدا می کنند. آن ها شکارچی های ماهر کرم های حشره و دیگر بی مهرگان ساکن خاک هستند. از نوک خود مانند یک میله بسیار حساس استفاده می کنند و با فرو کردن آن در خاک تلاش می کنند بوهای ضعیفی را که حواس آن ها را از وجود طعمه منحرف می کند ،شناسایی کنند. علی رغم دیگر پرندگان، سوراخ های بینی کیوی بسیار نزدیک به رأس منقار کشیده قرار گرفته است و به همین دلیل حس بویایی آن بسیار قوی است.
پس از این که با بو کشیدن از وجود طعمه لذیذ آگاه می شود به سرعت آن را از خاک بیرون می کشد، مانند کسی که در خوردن غذای چینی یا ژاپنی با استفاده از دو تکه چوب مهارت داشته باشد. علاوه بر بی مهرگان که منبع غنی از ماده غذایی مقوی هستند کیوی ها از میوه ها، دوزیستان و سخت پوستان هم تغذیه می کنند. به همین علت است که انرژی لازم برای تولید تخم هایی بزرگ در بدن خود را در اختیار دارند که این هم احتملاً یک تغییر ناگهانی در تکامل است. با پدید آمدن تنوع در گونه های کیوی ها برای اشغال کردن بسترهای مختلف جنگلی اندازه آن ها کوچک تر شد، ولی خلقت آن ها به گونه ای ادامه پیدا کرده است که ساختار اندام های داخلی بدنشان به همان ترتیب اندام های داخلی اجدادشان باقی بماند، بنابراین مجهز به ساختاری هستند که می توانند تخم‌های بزرگی را تولید کنند.
تخم های کیوی بسیار بزرگ هستند. اگر چه جثه یک کیوی ماده به اندازه جثه یک مرغ خانگی است، اندازه تخمی که تولید می کند تفاوت چندانی با تخم یک شترمرغ ندارد. در واقع کیوی ماده نسبت به جثه اش بزرگ ترین تخم را در میان گونه های زنده پرندگان در جهان می گذارد. وقتی که تخم به طور کامل رشد کرد بخش وسیعی از بدن کیوی ماده را اشغال می کند و می تواند وزنی حدود ۴۵۰ گرم داشته باشد. تخم مرغ در مقایسه با آن فقط ۴۵ گرم وزن دارد. این تخم به قدری بزرگ است که کیوی فقط می تواند با حرکتی اردک وار، کج و سنگین راه برود و در این حین شکم ورم کرده آن تقریباً با زمین تماس دارد. با توجه به این که کیوی ماده وظیفه دردناک خارج کردن این تخم عظیم الجثه از بدن خود را بر عهده دارد، این کیوی نر است که باید روی تخم بخوابد. کیوی ماده نقبی در زمین می گذارد و در طول روز کیوی نر قسمتی از شکم خود را که فقط از پوست پوشیده شده است روی تخم می گذارد، روی آن می نشیند و از آن مراقبت می کند. گرما از این ناحیه شکم کیوی نر به تخم منتقل می شود، ولی وقتی شب فرا می رسد کیوی نر محل را ترک می کند و ورودی حفره را می پوشاند و سپس به جستجوی غذا می پردازد. او این کار سخت را تا ۸۰ روز ادامه می دهد تا این که جوجه کیوی متولد شود.
نکات جالبی درباره کیوی ها و زندگی آن ها وجود دارد که دانستن آن ها علاقه ما را به این پرندگان منحصر به فرد بیشتر می کند:
سه گونه کیوی وجود دارد: کیوی خال درشت، کیوی قهوه ای و کیوی خال ریز، اگر چه بعضی کارشناس ها معتقدند که شش گونه کیوی در جهان وجود دارد. همه این گونه ها در نیوزیلند یا حوالی آن زندگی می‌کنند. به علاوه سه گونه پرنده بسیار شبیه به کیوی وجود دارد که به آن ها توکواِکا (tokoeka)می گویند. برای مدت طولانی چنین فرض می کردند که نزدیک ترین خویشاوندان کیوی ها پرندگان منقرض شده نیوزیلند به نام موآها (moas) بودند، ولی مدارک به دست آمده از DNAنشان می‌دهند که نزدیک ترین خویشاوندان کیوی ها شتر مرغ های استرالیایی و کاسوآریها هستند، پرندگانی بزرگ از خویشاوندان شتر مرغ های استرالیایی که قدرت پرواز ندارند و به طور عمده در گینه نو زندگی می کنند. این، بیان گر این فرضیه است که کیوی ها مدتی طولانی پس از اجداد موآها از نقطه ای واقع در استرالیا به نیوزیلند رسیده اند.
کیوی ها به خاطر حس بویایی بسیار قوی خود جانوران نامتعارف و عجیبی هستند، چرا که بیشتر پرندگان به جز بعضی از پرندگان دریایی حس شامه ضعیفی دارند.کیوی ها اغلب جانورانی تک جفت هستند و در تمامی طول عمر خود که حدود ۲۰ سال است، فقط یک جفت را بر می‌گزینند. فقط در مناطقی که جمعیت کیوی ها بسیار زیاد و متراکم است این قانون خانوادگی زیر پا گذاشته می شود، چرا که نرها و ماده ها به جز جفت همیشگی خود با کیوی های دیگر هم جفت گیری می کنند.
تخم بسیار سنگین و بزرگ فشار زیادی را به کیوی ماده وارد می‌کند. در مدت ۳۰ روزی که کیوی ماده تخم را در بدن خود نگه می دارد تا به قدر کافی رشد کند باید سه برابر بیشتر از معمول غذا به بدن خود برساند. دو تا سه روز پیش از گذاشتن تخم فضای خالی بسیار کمی برای معده در بدن کیوی ماده باقی می ماند. بنابراین ناچار است در این مدت از غذاخوردن خودداری کند.
این که یک کیوی ماده دو یا حتی سه تخم بگذارد عجیب نیست، ولی تخم دوم یا سوم حدود ۲۵ روز پس از تخم قبلی گذاشته می شود.
تخم کیوی نه فقط به طور خاصی بزرگ است، بلکه زرده بسیار زیادی هم دارد. تخم متوسط یک پرنده حدود ۳۵ درصد زرده دارد، ولی تخم کیوی حاوی ۶۵ درصد زرده است. جوجه کیوی تازه متولد شده در یک هفته آغاز زندگی خود فقط از این ماده مغذی تغذیه می کند.
کیوی ها که در غیاب پستانداران جانوران بسیار موفقی در حفظ بقای خود بودند با ورود سگ ها، گربه ها، خوک ها و قاقم ها به نیوزیلند تا مرز انقراض پیش رفتند. عدم توانایی آن ها در پرواز کردن باعث
می‌شود که پستانداران گوشتخواری که پرندگان محتاط که توانایی پرواز کردن دارند را تعقیب می کنند آن ها را به راحتی شکار کنند. برخی از گونه‌های کیوی اکنون به شدت حفاظت شده هستند و از زیستگاه آن‌ها در جزایر اطراف نیوزیلند به میزان زیادی مراقبت می شود.


اینستاگرام پرتوسازگار

نظرات کاربران پیرامون این مطلب

انصراف از پاسخ به کاربر