منوی کاربری

ايميل
ايميل
p.sazgar98@gmail.com
دفتر
دفتر
061-35519175
موبایل
موبایل
09165152502
مورچه خوارابریشمی

مورچه خوارابریشمی

مورچه خوار ابریشمی کوچک ترین مورچه خوار است و به طور نسبی صورتی کوتاه تر و جمجمه ای بزرگ تر از دیگر گونه ها دارد.

مورچه خوار ابریشمی کوچک ترین مورچه خوار است و به طور نسبی صورتی کوتاه تر و جمجمه ای بزرگ تر از دیگر گونه ها دارد. طول بدن مورچه خوارهای ابریشمی بالغ ۳۶۰ تا ۴۵۰ میلی متر که ۱۷۰ تا ۲۴۰ میلی متر از آن شامل دم است. وزن آن بین ۱۷۵ تا ۴۰۰ گرم است. بدن از خزی انبوه و نرم پوشیده شده که رنگ آن بین خاکستری و زرد است که درخشندگی نقره ای رنگی روی آن دیده می شود. بسیاری از زیرگونه ها خط هایی تیره تر و اغلب مایل به قهوه ای دارند و قسمت های زیرین بدن و اندام های حرکتی کم رنگ تر هستند. چشم ها سیاه و کف پاها قرمز رنگ است.
مورچه خوار ابریشمی یا مورچه خوار کوتوله با نام علمی Cyclopes didactylus گونه ای از مورچه خوار است که به آمریکای جنوبی و مرکزی تعلق دارد و تنها گونه زنده از جنس Cyclopesو خانواده Cyclopedidaeبه شمار می آید. گونه منقرض شده از این جنس، Palaeomyrmidon که به دوره میوسن (دوره زمین شناسی بین ۰۳ر۲۳ میلیون تا ۳۳۲ر۵ سال پیش) تعلق دارد و سنگواره آن در آرژانتین یافت شد شاید جد این گونه زنده باشد.
معنی نام علمی این مورچه خوار تقریباً «پا گرد دو انگشتی» معنی می شود و به دو ناخنی که روی پاهای جلویی آن است و نیز به توانایی آن در حلقه کردن دم به دور شاخه ها اشاره دارد. ناخن ها روی انگشت های دوم و سوم قرار دارند که ناخن انگشت سوم بزرگ تر است.
انگشت چهارم بسیار کوچک و بدون ناخن است. دو انگشت دیگر هم فقط اثری از آن ها باقی است یا این که وجود ندارند و به صورت خارجی دیده نمی شوند.
پاهای عقبی دارای چهار انگشت هستند که طول یکسانی دارند. روی هر کدام از این انگشت ها ناخن های بلندی دیده می شود و انگشت بزرگ پا در ظاهر مشخص نیست.
دنده های آن پهن و تخت هستند و با قرار گرفتن روی هم یک پوشش محافظ زرهی را تشکیل می دهند که از سینه محافظت می کند. دم آن تا حدی قلاب مانند است.
مورچه خوار ابریشمی در ایالت اوآخاکا و جنوب ایالت براکروس در مکزیک تا آمریکای مرکزی (به جز السالوادور)، جنوب اکوادور و شمال پرو، بولیوی و برزیل پراکندگی دارد. یک جمعیت کوچک تر و جدا افتاده از این مورچه خوار در شمال جنگل آتلانتیک واقع در شرق برزیل زندگی می کند و در جزیره ترینیداد نیز دیده می شود. ساکن انواع جنگل ها است، از جمله جنگل های نیمه برگ ریز، جنگل های همیشه سبز و جنگل های مانگرو تا ارتفاع ۱۵۰۰ متر. هفت زیرگونه شناخته شده این مورچه خوار شامل زیر است:
didactylusدر گویان، شرق ونزوئلا، ترینیداد و جنگل آتلانتیک
catellusدر شمال بولیوی، جنوب شرق پرو و غرب برزیل
dorsalisانتهای جنوبی مکزیک، آمریکای مرکزی و شمال کلمبیا
evaغرب اکوادور و جنوب غربی کلمبیا
idaغرب برزیل، غرب اکوادور و پرو
meliniشمال برزیل و شرق کلمبیا
mexicanusجنوب مکزیک
مورچه خوار ابریشمی جانورانی شب فعال و درخت زی است و در زمین های پست جنگل های بارانی که سایبان پیوسته‌ای دارند دیده می شود. از نقطه ای به نقطه دیگر جنگل می‌رود بدون این که نیاز به پایین آمدن از درخت‌ها داشته باشد. تراکم جمعیتی به نسبت زیاد است.
مورچه خوار ماده مساحت کمتری را اشغال می کند. قلمرویی که مورچه خوار نر اشغال می کند با قلمرو سه مورچه خوار ماده همپوشانی می کند.
این پستاندار به کندی حرکت می کند و به طور عمده از مورچه ها تغذیه می کند؛ روزانه بین ۷۰۰ تا ۵۰۰۰ مورچه را می خورد. گاهی اوقات نیز از حشرات دیگر مانند موریانه ها و سوسک های قاب بال کوچک تغذیه می کند.
یک بار در روز مدفوع می کند. بخشی از مدفوع دارای مقادیر زیادی از تکه های پوسته خارجی حشرات است و این نشان می دهد که دستگاه گوارشی مورچه خوار ابریشمی بدون آنزیم های هضم کننده کیتیناز یا کیتوبیاز است که در خفاش‌های حشره خوار وجود دارند و پیوندهای گلیکوسیدیک در کیتین را می‌شکنند.
مورچه خوار ابریشمی به صورت منزوی زندگی می کند و یک یا دو بار در سال بچه می زاید. مورچه خوارهایی که به دنیا می آیند بدنی پوشیده از خز دارند و رنگ بندی آن ها مشابه والدین است. وقتی که به اندازه یک سوم جثه والدین خود رشد کردند شروع به خوردن غذای جامد می کنند. مورچه خوار ابریشمی بچه خود را درون لانه ای ساخته شده از برگ های خشک که در حفره های درختان ساخته می شود می گذارد.
بچه مورچه خوار هر شب هشت ساعت در این لانه می‌ماند.
به عقیده برخی از پژوهشگرها مورچه خوار ابریشمی به طور معمول در درخت های ابریشم(جنس Ceiba) زندگی می‌کند.
به دلیل شباهت به الیاف قوزه پنبه ای دانه این درخت‌ها، این مورچـــه خوار از آن برای استتار خود استفاده می کند و می تواند از حمله جانوران شکارگری مانند عقاب ها در امان بماند.
در طول روز خود را به شکل توپ در هم می پیچد و به خواب می رود. به ندرت در بستر جنگل دیده می شود، ولی وقتی که در شب روی درخت ها در حال جستجو برای غذا است با سهولت بیشتری می توان آن را مشاهده کرد.
وقتی که مورچه خوار ابریشمی مورد تهدید جانوری قرار می گیرد، مانند دیگر مورچه خوارها با ایستادن روی پاهای عقبی و نگه داشتن دست ها در مقابل صورت از خود دفاع می‌کند. بدین ترتیب می تواند با ناخن های تیزش به هر جانوری که قصد نزدیک شدن به آن را داشته باشد ضربه بزند.
در آمریکای لاتین گاهی مورچه خوارهای ابریشمی را شکار می کنند و به عنوان حیوان خانگی در اسارت نگهداری می‌کنند، با وجود این که معمولاً در اسارت مدت زیادی زنده نمی‌ماند.
اگر چه جنگل زدایی به طور کلی بسیاری از نقاط پراکندگی این گونه را تحت تأثیر قرار داده است ولیدر حوزه رودخانه آمازون به طور گسترده زندگی می‌کند و در حال حاضر هیچ تهدیدی از لحاظ زیستی متوجه این مورچه خوار کوچک نیست.


اینستاگرام پرتوسازگار

نظرات کاربران پیرامون این مطلب

انصراف از پاسخ به کاربر