منوی کاربری

ايميل
ايميل
p.sazgar98@gmail.com
دفتر
دفتر
061-35519175
موبایل
موبایل
09165152502
دنیای زیرزمینی کرم خاکی

دنیای زیرزمینی کرم خاکی

کرم‌ های خاکی جانورانی هستند که بدن آنها به بندهایی تقسیم می شود.

کرم‌ های خاکی جانورانی هستند که بدن آنها به بندهایی تقسیم می شود. آنها استخوان ندارند و اسکلت آنها شامل پوستی ضخیم است. کرم‌ های خاکی در هر جایی یافت می ‌شوند و طول آنها معمولاً بیشتر از ۳ سانتی متر است. بدن این کرم ها، استوانه ‌ای دراز و به طور واضح در دو انتها نازک و باریک است. سطح شکمی آن پهن و رنگ پریده ‌تر از سطح پشتی و سطح پشتی تیره است. سر مشخص و متمایزی در حیوان وجود ندارد. بدن یک کرم بالغ به ۸۰ تا ۱۰۰ قطعه حلقه ‌ای شکل که توسط شیارهای عرضی مجزا، تقسیم شده است. دهان کرم در حلقه اول است و به وسیله یک قطعه گوشتی به نام پیش دهان آویزان است. مخرج آن بیضی شکل و به طور عمودی در حلقه آخر قرار دارد. روی حلقه‌های ۳۱ تا ۳۷ برآمدگی غده ‌ای واضحی به نام «کمربند تناسلی» دیده می ‌شود. کمربند تناسلی ماده سازنده پیله را که محتوی تخم است ترشح می ‌کند.
در هر حلقه به جز اولی و آخری، ۴ جفت تار موی مانند کوچک وجود دارد که در سطح شکمی و جانبی مختصر برجستگی پیدا کرده است. هر تار عبارت از یک میله کیتینی نوک تیزی است که در یک کیسه اپیدرمی مخصوص واقع در درون دیواره بدن قرار دارد. تار می ‌تواند به وسیله عضلات منقبض کننده در هر جهت حرکت کند، امتداد یابد یا عقب کشیده شود و تارها در موقعی که کرم در سوراخش قرار دارد یا روی زمین حرکت می ‌کند نقش گیره یا میخ را انجام می دهد.
کرم خاکی از جمله جانورانی هست که قلب ندارند و به جای آن دارای پنج شبه قلب است که اطراف مری را پوشانده است. این شبه قلب ‌ها خون را پمپاژ نمی ‌کنند بلکه به رگ‌ ها فشار می آورند تا به گردش خون در سراسر بدن کرم خاکی کمک کند. همچنین در بدن این جانور ریه وجود ندارد و اکسیژن مورد نیاز را از طریق پوست مرطوب جذب می ‌کند. هوای محبوس در خاک در مخاط پوست این جانور حل و اکسیژن داخل سلول ‌ها جذب شده و سیستم گردش خون آن را در بدن پمپاژ می ‌کند. در خون کرم ‌های خاکی نیز هموگلوبین وجود دارد اما برخلاف انسان‌ ها دارای سیستم گردش خون باز است.
پژوهشگران آزمایشگاه مدار‌های عصبی و رفتار در دانشگاه راکفلر دریافتند یک نوع نورون مجزا موسوم به RMGدر رفتارهای اجتماعی کرم خاکی نقش دارد و به جانور کمک می ‌کند برای ارتباط گرفتن با دیگران یا ماندن در تنهایی تصمیم بگیرد.
کرم خاکی چشم ندارد در عوض سطح بدنش از سلول های حس بساوایی پوشیده شده و به واسطه همین حس است که این جانور می تواند نور را از تاریکی باز شناسد. تنفس کرم خاکی به وسیله پوست انجام می گیرد. محیط زندگی اش خاک نرم و مرطوب است. اندام های داخلی کرم خاکی از دو لوله تشکیل شده اند که یکی درون دیگری قرار گرفته است. لوله اندرونی دستگاه گوارش کرم خاکی به شمار می آید. این بی مهره هنگام خوردن، گردنش را برافراشته و مقداری از خاک را بر می دارد سپس به کمک عضله های حلقی آن را به داخل لوله اندرونی خود می فرستد؛ بدین ترتیب غذا وارد چینه دان شده سپس به سنگدان می رود. وجود ذرات ماسه در سنگدان به او کمک
می کند تا خاک را به خوبی درون خود آسیاب و نرم کند. در مرحله بعد غذا هضم شده و فضولات از بدن دفع می شود. کرم خاکی در زمستان چنبر زده و به خواب عمیقی فرو می رود. اگر کرم خاکی در سطح زمین باشد، برای جستجوهایی مناسب تر و خوراکی بهتر بیرون آمده است. کرم خاکی هرگز در زیر نور آفتاب قادر به زندگی نخواهد بود. آنها بیشتر اوقات خود را در نزدیکی سطح زمین سپری می کنند. هنگامی که هوا خیلی گرم یا بسیار سرد می شود، به نقاط عمیق تر می روند. این موجودات فقط هنگام شب به سطح زمین می آیند تا تغذیه کنند یا از فضولاتی که ممکن است با خود دارند رهایی یابند. همچنین زمانی هنگام روز به سطح خاک می آیند که سوراخ هایشان دچار آب گرفتگی شود.
همچنان که یک کرم خاکی عمل حفر کردن را در خاک انجام می دهد، برخی از بخش های خاک را می خورد که این نیز اغلب خاک هایی را در بر می گیرد که مواد گیاهی از بین رفته را در خود دارد. کرم خاکی می تواند این مواد گیاهی را هضم کند. آن چه که این موجود خاک زی در پشت سر خود بر جای می گذارد، اغلب خاک بسیار خوبی برای رشد گیاهان است.
همچنان که این موجودات در خاک های زیر زمین حرکت می کنند، باعث انتقال و مخلوط شدن هوا با خاک می شوند. این هوا رشد گیاهان موجود در خاک را آسان تر می سازد. کرم های خاکی به پوسیدن مواد در خاک کمک کرده و برای بسیاری از گیاهان غذا فراهم می کنند. بسیاری از جانوران در زیر زمین مانند موش کور از کرم های خاکی تغذیه
می کنند. همچنین این جانوران در رژیم غذایی حشرات، هزارپایان، ماهیان، پرندگان، پستانداران، خزندگان و دوزیستان دیده می شوند.
کرم ‌های خاکی روزانه چند برابر وزن خود خاک می خورند و بیرون می ‌دهند و این کودی بی همتا برای تقویت خاک به شمار می رود. از سودمندی های دیگر آنها این است که آنها با سوراخ کردن زمین آب و هوا را در زمین پخش می‌کنند و این برای رشد گیاهان بسیار سودمند است.
آزمایش های انجام شده روی خاک نشان داده است که خاک های قالب ریزی شده توسط کرم های خاکی به طور میانگین تا حداکثر‌۵ر۴ برابر بیشتر از خاک های معمولی دارای پتاسیم هستند. خاکی که از لوله گوارش کرم عبور کرده باشد، تقریباً ۷ برابر بیشتر نیتروژن خواهد داشت. عمل کرم خاکی فقط مانند یک دستگاه زهکشی خوب بهبود بخشیدن به فرایند گردش آب و هوا نیست، بلکه مواد معدنی و آلی را نیز مخلوط می کند. همچنین آنها کارخانه های بسیار کوچک کودسازی هستند که بدون هیچ هزینه ای برای کشاورز به کار خود ادامه می‌دهند. این عمل بدون نیاز به سوخت فسیلی انجام می‌شود و هیچ حمل و نقلی در آن دخیل نیست. اما با وجود همه پدیده های حیاتی خاک، آنها مخلوقات حساسی هستند و در مقابل کاربرد سموم و کودهای مهاجم شیمیایی زنده نخواهند ماند.
ریشه های گیاهان اغلب منافذ درون خاک را تعقیب می کنند و از مواد آلی در دسترس، در گوشه و کنار خود استفاده می کنند. یک حقیقت شگفت انگیز این است که ریشه ها اغلب به اندازه ۲ میلی متر در جستجوی قالب کرم (مسیر حفر نقب کرم) هستند. حتی اگر ریشه مجبور به رشد به سمت بالا باشد این اتفاق رخ می دهد. علت آن است که کرم های خاکی (یا باکتری های موجود در داخل روده آنها) غلظت فاکتورهای رشد و ویتامین ها را در تونل (نقب) افزایش می دهند.
نقب های زیرزمینی کرم های خاکی به افزایش کانی های خاک کمک می کند. ضمناً لایه های تحتانی با مواد آلی لایه های فوقانی غنی می شوند. این در هم آمیزی به علاوه افزایش اکسیژن و نفوذ آب به
لایه‌های پایینی، ضخامت خاک های فوقانی را افزایش می دهد.
کرم های خاکی در خاک عملکردهای منحصر به فردی دارند. نقب های بزرگ آنها اجازه می دهد که آب باران به راحتی وارد خاک شود و میزان سرعت نفوذ آب در خاک افزایش یابد. این مانع از شستشوی خاک می شود و به آب اجازه می دهد تا وارد ناحیه ریشه ها شود و مورد استفاده گیاهان قرار گیرد.
نقب‌های آنها همچنین اجازه می دهد که ریشه های گیاهان به راحتی از خلال خاک عبور کند و به فضای جدیدی راه یابد. خاک هایی که توسط کرم های خاکی عمل آمده باشند دارای ساختار گل مانند پایداری هستند که احتمال جابجایی آن توسط باد کم تر است.
ورمی کمپوست از تغذیه ضایعات و کود حیوانی توسط گونه ای کرم خاکی به نام علمی Eisenia fetidaتولید می‌شود. این فرآیند به طور طبیعی ۲ الی ۴ ماه تقریباً طول می‌کشد. این کرم خاکی به رنگسرخ مایل به جگری است و حدود ۱۰ سانتیمتر طول و ۵ تا ۶ میلی ‌متر قطر دارد. این کرم خاکی در زبان فارسی به نام «کرم خاکی حلقوی بارانی» و در سطح بین‌الملل به نام «کرم قرمز کالیفرنیایی» شناخته می ‌شود.
کرم خاکی گونه، «Lumbricus terrestris» نمونه جالبی است که ممکن است به درازای ۳۰ سانتی متر و به قطر ۹ میلی متر رشد کند.کرم های خاکی در بیشتر خشکی های کره زمین، جزایر، اقیانوس ها و نواحی مجاور قطب شمال زندگی می کنند.کرم های خاکی دارای خانواده های فراوانی هستند که گسترده ترین آنها خانواده Lumbericidaeبا بیش از ۱۶۰گونه و با طول ۲ میلی متر تا ۳۰سانتی متر است و بزرگ ترین آنها که به ۳متر می رسد، Megascolecidaeاسترالیایی با نام علمی Megascolides australisاست. کرم های خاکی از شاخه کرم های حلقوی
‌(‌Annelida) به شمار می روند.


اینستاگرام پرتوسازگار

نظرات کاربران پیرامون این مطلب

انصراف از پاسخ به کاربر